Wtorek, 28 marca 2017 r. imieniny: Anieli, Kasrota, Soni

Nowenna do Maryi Wspomożycielki

Pliki do pobrania

37.4 KB | Pobrań:: 416
500.7 KB | Pobrań:: 577

ŚWIĘTO MARYI WSPOMOŻYCIELKI

Kochać Maryję z całego serca i służyć jej w najlepszy, możliwy sposób 

V. Boże wejrzyj ku wspomożeniu memu.

R. Panie pospiesz ku ratunkowi memu.

V. Chwała Ojcu, i Synowi, i Duchowi Świętemu.

R. Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

V. Maryjo Wspomożenie Wiernych.

R. Módl się za nami. 

 

1. Abyś, o pobożny chrześcijaninie, mógł lepiej uczestniczyć w uroczystości tego przeszczęśliwego dnia, uważam, że korzystne będzie przedstawić ci pokrótce historię tego święta. Jego Świętobliwość św. Pius V od 1571 r., na pamiątkę cudownego zwycięstwa pod Lepanto, ogłosił Maryję: Wspomożeniem Chrześcijan. Następnie wielu papieży potwierdzało Jej ten tytuł i z apostolskim zapałem zatroszczyli się o rozszerzanie się nabożeństwa do Maryi Wspomożycielki. I tak, Innocenty XI w roku 1684 zatwierdził bractwo, założone w Monachium pod wezwaniem Maryi Wspomożycielki. Pius VI w roku 1798 uznał nowe stowarzyszenie pod taki samym tytułem, założone w Turynie, w mieście, które zawsze czczciło Maryję.

Brakowało jednak jeszcze jednej rzeczy, czyli jednego dnia w ciągu roku, przeznaczonego w specjalny sposób ku czci Maryi Wspomożycielki, tzn. święta ze swym rytem, Mszą oraz oficjum zatwierdzonym przez Kościół. Żeby Papieże zdecydowali się na tak ważną decyzję, potrzeba było jakiegoś cudownego wydarzenia, na które nie dane było długo czekać. Tym wielkim wydarzeniem, które stworzyło okazję dla ustanowienia święta Maryi Wspomożycielki Chrześcijan, był cudowny sposób, w jaki papież Pius VII został uwolniony z niewoli.

2. Cesarz Napoleon I wielokrotnie uciskał Papieża i prosił go o rzeczy, których Papież zgodnie z sumieniem nie mógł mu udzielić. Na odważną odmowę cesarz odpowiedział przemocą i świętokradztwem. Papież został aresztowany i poprowadzony do Savony, gdzie chwalebny Ojciec Święty spedził ponad pięć lat w surowej niewoli. Lecz skoro tam, gdzie jest Papież, tam jest Głowa religii, stąd Savona stała się w pewnym sensie drugim Rzymem. Liczne przejawy uczuć wzbudziły zazdrość cesarza, który chciał upokorzyć Zastępcę Jezusa Chrystusa. Dlatego nakazał, aby Papież został przeniesiony do Fontainebleau, zamku leżącego niedaleko od Paryża. Podczas gdy Głowa Kościoła znosiła uwięzienie, oddzielona od swoich doradców i przyjaciół, chrześcijanom nie pozostawało nic innego, jak w modlitwie wiernych naśladować pierwotny Kościół, gdy św. Piotr był w więzieniu. Modlił się czcigodny Papież, a z nim modlili się wszyscy katolicy, wzywając wspomożenia u Tej, która jest nazwana: Magnum in Ecclesia praesidium: Wielką ochroną w Kościele. Uważano powszechnie, że Papież obiecał Świętej Dziewicy ustanowienie święta dla uczczenia dostojnego tytułu Maryi Wspomożenia Chrześcijan, gdy będzie mógł powrócić do Rzymu na tron papieski. Tymczasem fortuna, która uśmiechała się dotąd do strasznego zdobywcy, zaczęła się odwracać. Po tym, jak jego imię rozbrzmiało przeraźliwe na całej ziemi, Napoleon postanowił zaprowadził swe wojska w najzimniejsze regiony Rosji. Wierzył, że odniesie tam nowe triumfy, jednak zamiast tego napotykał na klęski i przegrane. Maryja pobudzona do litości jękami Piusa i modlitwami swoich synów, zmieniła w jednej chwili losy Europy i całego świata.

Surowość zimy w Rosji, strategia Rosjan oraz niewierność wielu francuskich generałów, zawiodły wszelkie nadzieje Napoleona, który w niedługim czasie ujrzał upadek swej armii. Z ponad 600 tysięcy żołnierzy, z których składało się wojsko, zaledwie 50 tysięcy zdołało się uratować; pozostali zginęli.  Cesarz musiał uciekać w pośpiechu, schronić się w Paryżu, a nedługo potem stał się jeńcem w rękach Anglików. Po upadku Napoleona mogła na nowo zapanować sprawiedliwość. Pius VII szybko odzyskał wolność, Rzym przyjął go z największą radością. Ojciec Świety widząc wysłuchanie swoich ślubów, pełen wdzięczności wobec Niebieskiej Wyzwolicielki, chciał dać mu publiczny i wieczny wyraz wdzięczności. W tym celu ustanowił święto Maryi Auxilium Christianorum, do obchodzenia każdego roku w dniu 24 maja. Dzień ten został wybrany, ponieważ dokładnie tego dnia w 1814 r. Papież został uwolniony i wśród najżywszych aplauzów Rzymian mógł powrócić do Rzymu.

3. Chwalebny Papież Pius VII dopóki żył, szerzył kult do Maryi; zatwierdził stowarzyszenia i bractwa jej dedykowane.Udzielił wielu odpustów za praktyki pobożne, które ku jej czcić zostaną spełnione.

Kolejni papieże nadal szerzyli kult Maryi pod pięknym wezwaniem Wspomożenia Chrzescijan. Tak samo panujący Pius IX, gorliwy promotor czci należnej dostojnej Matce Bożej, przyczynił się, by za jego specjalną protekcją wzniesiono w Turynie  kościół dla Maryi Wspomożycielki. On to, dekretem z 22 maja 1868 r. zechciał udzielić odpustu zupełnego temu, kto żałując, odprawił spowiedź i przyjął Komunię Świętą, nawiedzi wspomniany kościół, by go uzyskać w dzień święta 24 maja, lub w inny, dowolnie wybrany dzień. Następnie za pozwoleniem arcybiskupa Turynu w tym samym kościele, powstało Pobożne Stowarzyszenia Czcicieli Maryi Wspomożycielki, a Papież udzielił jego członkom wielu odpustów zupełnych i cząstkowych. Ostatecznie tenże Papież dekretem z 5 kwietnia 1870 poszerzył niebieskie korzyści, zezwalając, aby również i w innych kościołach można było uzyskać te same odpusty, erygując Pobożne Stowarzyszenie w Arcybractwo, z przywilejem i uprawnieniem dołączania do niego innych stowarzyszeń, które zostały kanonicznie ustanowione pod tym samym tytułem. Oto, o pobożny chrześcijaninie, wielkie skarby, które są nam proponowane.

 

Praktyka – Dziś poświęcę się Maryi, obiecując kochać ją w przyszłości z całego serca i służyć jej w najlepszy, możliwy sposób.

  

Akt poświęcenia się Maryi

Najświętsza Dziewico, Matko Boga, ja N. N., będąc niegodnym grzesznikiem, kłaniam się u Twych stóp, w obecności Boga Wszechmogącego i całego orszaku niebieskiego staję przed Tobą i ofiaruję Ci moje serce, wraz ze wszystkimi moimi uczuciami; Tobie je poświęcam i chcę, żeby zawsze było Twoje i Twojego drogiego Jezusa. Przyjmij, o dobrotliwa Matko, pokorną ofiarę tego Twojego biednego sługi, złączoną z sercem wszystkich świętych; oraz spraw, bym od tego momentu zaczął żyć jedynie dla Ciebie i dla Twojego boskiego Syna Jezusa. Z jego boską pomocą i z jego miłosnym towarzyszeniem ufam, że zdołam to uczynić, co ze swej strony przyrzekam.  Pomiędzy swoje dwa serca, Jezu i Maryjo, włóżcie moje biedne serce, abym cały zapłonął Waszą świętą miłością. Bym żyjąc w Waszej miłości, mógł pewnego dnia Was błogosławić i uwielbiać tam w niebie, w towarzystwie aniołów i świętych na wieki. Amen.

 

STOWARZYSZENIE CZCICIELI MARYI WSPOMOŻYCIELKI

 

1. W kościele poświęconym w Turynie Maryi Wspomożycielce, za aprobatą J.E. Wielebnego Arcybiskupa Turynu, istnieje ustanowione kanonicznie Stowarzyszenie jej Czcicieli, którzy zobowiązują się promować chwałę boskiej Matki Zbawiciela, aby zasłużyć na Jej opiekę za życia, a szczególnie w momencie śmierci.

2.[Członkowie Stowarzyszenia] wybierają dwa specjalne środki: rozpowszechnianie nabożeństwa do Błogosławionej Dziewicy oraz cześć dla Jezusa w Najświętszym Sakramencie.

3. W tym celu posługują się słowami, radami, dziełami i autorytetem dla promowania oprawy i pobożnego charakteru nowenn, świąt i uroczystości, które w ciągu roku są odprawiane ku czci Błogosławionej Dziewicy i Najświętszego Sakramentu.

4. Rozpowszechnianie dobrych książek, obrazów, medalików, świadectw, uczestniczenie i polecanie udziału w procesjach ku czci Matki Najświętszej i Najświętszego Sakramentu, częsta Komunia Święta, uczestnictwo we Mszy Świętej, przyjmowanie Wiatyku”, są sprawami, które Zrzeszeni zobowiązują się promować za pomocą wszystkich środków, które są zgodne z ich stanem.

5. Członkowie będą się stale troszczyć o siebie samych i o osoby im podległe, by zapobiegać bluźnierstwom i jakimkolwiek rozmowom przeciwnym religii i, na ile jest to możliwe, aby usunąć jakiekolwiek przeszkody, które mogłyby uniemożliwić świętowanie dni świątecznych.

6.      Każdy członek Stowarzyszenia, zgodnie ze wskazaniami katechizmów oraz mistrzów życia duchowego, jest zachęcany do przystępowania do Spowiedzi i Komunii Świętej co 15 dni lub raz w miesiącu oraz do codziennego uczestnictwa we Mszy Świętej, o ile obowiązki jego stanu na to pozwalają.

7. Na cześć Jezusa w Najświętszym Sakramencie członkowie Stowarzyszenia każdego dnia po zwyczajnych modlitwach porannych i wieczornych odmówią akt strzelisty: Chwała i dziękczynienie bądź w każdym momencie, Jezusowi w Najświętszym, Boskim Sakramencie.

A na cześć Matki Najświętszej: Auxilium Christianorum ora pro nobis. [Maryjo Wspomożenie Wiernych módl się za nami]

W przypadku księży wystarczy, aby w czasie Mszy Świętej wzbudzili intencję modlitwy za wszystkich członków tego pobożnego Stowarzyszenia.

Te modlitwy niech posłużą za węzeł jedności, by wszystkich Zrzeszonych zjednoczyć w jednym sercu i jednej duszy, aby oddać należną chwałę Jezusowi, ukrytemu w Najświętszej Eucharystii i dostojnej Jego Rodzicielce, do uczestnictwa w tych wszystkich czynach pobożnych, które będą spełniane przez każdego z Członków. 

 

Korzyści duchowe członków

1. Wszyscy Zrzeszeni, aby wspomagać się nawzajem w kroczeniu drogą zbawienia, postanawiają tworzyć komunię z wszystkich dobrych uczynków, które każdy spełnia prywatnie lub w kościele Maryi Wspomożycielki, bądź gdzie indziej.

2. Podobnie będą uczestniczyć w praktykach pobożnych, które są odprawiane przed ołtarzem Stowarzyszenia, którym jest główny ołtarz tego kościoła: ołtarz codziennie uprzywilejowany, zgodnie z dekretem Świętej Kongregacji z dnia 22 maja 1868 r. Przy tym ołtarzu, obok innych nabożeństw, codziennie rano o godz. 6.00 w dni powszednie i ok. 7.00 w święta, zostanie odprawiona Msza, z recytacją trzeciej części Różańca Św., ze specjalnymi modlitwami i z Komunią wszystkich, którzy mogą tam przybyć.

Panujący Pius IX łaskawie udzielił 100 dni odpustu wszystkim i za każdym razem, gdy się weźmie udział w tej praktyce pobożnej.

Każdego wieczoru odśpiewane zostaną święte dziękczynienia, lektura duchowa, modlitwy, błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem, któremu jak rano będzie towarzyszyć odmawianie Różańca Świętego.

3. Każdy może uzyskać odpust zupełny w dzień, w którym zapisze się do Stowarzyszenia. Dekret z 11 marca 1870 r.

4. Odpust zupełny w uroczystości Bożego Narodzenia, Obrzezania, Trzech Króli, Wniebowstąpienia N.P..J.Ch.; w Zesłanie Ducha Św., w dzień Corpus Domini.

5. Podobnie odpust zupełny w Święto Niepokalanego Poczęcia NMP; jej Narodzenia, Ofiarowania w Świątyni, Zwiastowania, Oczyszczenia, Nawiedzenia, jej Wniebowzięcia.

6. Tenże odpust zupełny będą mogli uzyskać w jakikolwiek dzień nowenny bądź święta Maryi Auxilium Christianorum; w Święto św. Franciszka Salezego, św. Alojzego Gonzagi, oraz w ten dzień każdego miesiąca, który wybiorą na odprawianie ćwiczenia Dobrej Śmierci. – Odpusty wspomniane w tym numerze mogą także uzyskać ci, którzy nie są zapisani do pobożnego Stowarzyszenia.

7. Każdy Zrzeszony uczestnicząc w praktykach pobożnych, które odprawiane są w tym kościele w ciągu roku  z okazji triduów lub nowenn może raz dziennie uzyskać siedem lat odpustu i tyleż samo czterdziesiętnic. – Dobrze jest zauważyć w tym miejscu, że dla uzyskania wspomnianych odpustów zupełnych przepisana jest sakramentalna Spowiedź i Komunia, za wyjątkiem, gdy Zrzeszony praktykuje chwalebną praktykę cotygodniowej spowiedzi.  W tym przypadku  potrzebny jest jedynie stan łaski uświęcającej.

8. W pierwszy dzień każdego roku, gdy nie ma przeszkody, po święcie Maryi Wspomożycielki  odśpiewuje się mszę z Requiem wraz z innymi specjalnymi modlitwami za dusze zmarłych Współbraci, zwłaszcza za tych, którzy w ciągu roku zostali przez Boga powołani do życia wiecznego.

9. Gdy jakiś Wspólbrat lub współsiostra zachorują, bądź Bogu spodoba się powołać ich do lepszego życia, będą oni w specjalny sposób polecani modlitwom, które każdego dnia będą się odbywać przy ołtarzu Maryi Wspomożycielki, byleby został o tym powiadomiony Dyrektor kościoła.

 

Przyjęcie

1. Ktokolwiek pragnie przynależeć do tego pobożnego Stowarzyszenia, niech zapisze swoje imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania w odpowiednim dzienniku, który jest przechowywany w zakrystii kościoła Maryi Wspomożycielki. Przy tej okazji, jeżeli tego pragnie, otrzyma obrazek, medalik z książeczką Stowarzyszenia.

2. Proboszczowie oraz każdy, kto ma troskę o dusze, Dyrektorzy kolegiów lub domów wychowawczych, bądź instytutów dobroczynnych, mogą dołączyć jakiegokolwiek swego podwładnego, byleby przesłali imiona Zrzeszonych Dyrektorowi kościoła, który jest jednocześnie Dyrektorem pobożnego Stowarzyszenia.

3. Nie ma żadnych zobowiązań finansowych; każdy zgodnie ze swoją wolą złoży jakąś ofiarę na utrzymanie i wydatki na rzecz nowenny i święta Maryi Wspomożycielki oraz inne nabożeństwa, ktore są odprawiane przy różnych okolicznościach roku w kościele Stowarzyszenia.

 

Regulamin ten został zaaprobowany przez władzę kościelną 18 kwietnia 1869 r., kiedy Stowarzyszenie zostało kanonicznie erygowane. 5 kwietnia roku 1870 tenże Ojciec Św. odnośnym dekretem erygował Stowarzyszenie w Arcybractwo z różnymi przywilejami, wraz z uprawnieniem przyłączania innych Stowarzyszeń kanonicznie ustanowionych.

 

Za zgodą Cenzora Kościelnego.

 

 



odsłon: 2820 | aktualizowano: 2012-05-23 23:00 |
projektowanie stron www szczecin, branding, logo design © 2010 - 2017 - Wszelkie Prawa Zastrzeżone

Towarzystwo Salezjańskie Inspektoria pw. św. Wojciecha

ul. Św. Jana Bosko 1, 64-920 Piła Tel. 067 352 27 20; Fax 067 352 27 56, pcholewa@salezjanie.pl [ Online: 6 os. ]